-دیگر،

 آن پرنده ی خوش نوای دیروز

 بر شاخسارِ سبزِ خانه ام،

                                 قَه قَه نمی زند.

-گاه،

 شباهنگام

 هِق هِقِ مرغی ست،

                            بربامِ خانه ام

                                          ناخوش نوا.

 ودیگر روز

            چندقطره خونِ جوان؛

 آن گاه باورم می شود،

                           که خواب ندیده ام؛

                           صدایِ پایِ فرشته ی آرامش را

                           درست،آن سویِ دیوارِخانه ام.

                                                                              "فریاد"

                                                                            92/3/20