کبودان

                              یادی ازقربانیان بی گناه یازده ی سپتامبر

آه،هنگامی که یک انسان

می کشدانسان دیگررا

می کشددرخویشتن

                        انسان بودن را.

                                         ه.ا.سایه

    امروزیازدهمین سال روز،به نمایش گذاشتن بخشی ازظرفیت سبوعیت ودرنده خویی وخونخواری نوع انسان درکشتن انسان های بی گناهی ست که به زندگی خویش مشغولند،فارق اززدوبندهای سیاسی وتقسیم قدرت وثروت درجهان.

    یازده سال پیش درچنین روزی قریب به سه هزارنفرازشهروندان بیگناهی که به زندگی روزانه ی خودمشغول بودنددرقلب شهرنیویورک توسط خونخواران القاعده قبض روح شدند.از آن تاریخ به بعدمناسبات غرب ودررأس آنان امریکا باجهان سوم وبه ویژه خاورمیانه وبه طوراخص باکشورهای تروریسم پرور،چهره ای دیگربه خودگرفت ومبارزه باتروریسم معنایی دیگریافت.

     لازم به یادآوری ست که این تنها خون بزرگ برزمین ریخته درجهان نیست،واین خون ازدیگرخون های به ناحق ریخته رنگین ترنیست ؛ولی خونش ،لونی دیگرداردوجهانی رابه خودواداشت وتبعاتی بزرگ رابه دنبال،که هنوزادامه داردوازجوشش بازنایستاده است.

    نگارنده درهمین خصوص وهمین گاه نوشت وبه همین روز،درسال گذشته مطلبی ذیل"مبدأتاریخ مبارزه باتروریسم "نگاشتم وبیش ازآن به این موضوع نمی پردازم، جزیادی ازآن فاجعه ی دردناک به نشان تجربه ای تلخ که جهان تاوانی سنگین برای آن پرداخت وذکراین نکته که ازاشتباهات گذشته پندمی بایدگرفت، که این بهای گزاف دوباره ودرقالبی متفاوت پرداخته نشود.