به وسیله ی ستارخان،به تسلای آذربایجان درهفتمین روزسوگواری اش.


- اگرکه همسایه مان چراغ خویش می افروخت؛

کپرهای ورزقان وهریس واهر،

هم چون حباب در خودفرونمی خسبید.

- حیدربابایه سلام.

وقتی که سقف برزمین نمازبرد،

ودر به آغوش دیوارخزید،

                         چراغت به "سوگ" خاموشید.

- حیدربابا:

خورشیدراشرمسار نمای،

چراغ بیفروز؛

از

دراورِ جهاز دخترت،

چوب های سقفِ کپر،

دسته ی شکسته ی بیلت،

اَلک،

وقابِ چرخ خیاطی.

حیدربابا:

- نرم، نرمک می فهمیم

که،

    حرام است به مسجد،

                            چراغی که به خانه رواست.